ÖZLEM

Özleyişler…

Büklüm büklüm yollar gibi

Ümük sıkan eller gibi

Karanlık geceler gibi

İnsanı ezer gibi

Özleyişler

Kavuşmalara gebe özlemler

Sıcacık  bir iç çekiş gibi...

Ve kavuşma;

Kocaman bir gülücük üstüne,

Belki  küçük bir buse

Ama bir o kadar sevgi dolu mutluluk eklenmiş.

Üzeri tertemiz, inci misali

Birkaç damla göz yaşıyla süslenmiş

Ve ardından iki yana açılmış kollar

Dünyayı kucaklarcasına, kocaman,

Dünyalara kavuşmuş gibi…

Hoş geldin yeniden dünyama

Hoş geldin dünyama dünyalar gibi

Dünyalar getirdin gönlüme…

C.T.23.02.2009

GERÇEK SEVGİ

        Bir gün sormuşlar ermişlerden birine: "Sevginin sadece sözünü edenlerle, onu yaşayanlar arasında ne fark vardır?" Bakın göstereyim demiş, ermiş. Önce sevgiyi dilden gönüle indirememiş olanları çağırarak onlara bir sofra hazırlamış.
        Hepsi oturmuşlar yerlerine. Derken tabaklar içinde sıcak çorbalar gelmiş ve arkasından da derviş kaşıkları denilen bir metre boyunda kaşıklar. "Ermiş bu kaşıkların ucundan tutup öyle yiyeceksiniz" diye bir de şart koymuş. Peki demişler ve içmeye teşebbüs etmişler. Fakat o da ne? Kaşıklar uzun geldiğinden bir türlü döküp saçmadan götüremiyorlar ağızlarına. En sonunda bakmışlar beceremiyorlar, öylece aç kalkmışlar sofradan.
        Bunun üzerine şimdi demiş ermiş, sevgiyi gerçekten bilenleri çağıralım yemeğe. Yüzleri aydınlık, gözleri sevgi ile gülümseyen ışıklı insanlar gelmiş oturmuş sofraya bu defa. "Buyurun" deyince, her biri uzun boylu kaşığını çorbaya daldırıp, sonra karşısındaki kardeşine uzatarak içirmiş.

        Böylece her biri diğerini doyurmuş ve şükrederek kalkmışlar sofradan işte demiş ermiş, 'kim ki gerçek sofrasında yalnız kendini görür ve doymayı düşünürse, o aç kalacaktır. Ve kim kardeşini düşünür de doyurursa o da kardeşi tarafından doyurulacaktır şüphesiz ve şunu da unutmayın, gerçek pazarında alan değil, veren kazançtadır daima.
 

                                                                       Alıntı
        Gerçek sevenlerin sevgiyi de mutluğu da nasıl paylaştıklarını gösteren harika  bir örnek. Dostlarımla paylaşmak istedim

Bilirim

Soramam gönlüme neler kaçırmış
Cevabı hoşuma gitmez bilirim.
Sensiz yıllarımı nasıl geçirdim
Bir türlü aklıma yatmaz bilirim.

Yaşasam bin yıl daha murat alamam
Hayal bile olsan sensiz kalamam
Gönlüne belki fakat sana varamam
Kapında dizlerim tutmaz bilirim.

Gönül dinlemiyor derdi yarayı
Sevince ayıramaz akla karayı
Yarime değişmem köşkü sarayı
Tek tırnağı bile etmez bilirim.

Bülbülün gözünde sevdiği tektir
Gülünden başkası gözünde yoktur
Aşkı, muhabbeti cürmünden çoktur
Sevdası olmasa ötmez bilirim.

Derdimi dağlara sarsan taşımaz
Yüreği yananın gönlü üşümez
Yarini el alanın gecesi ışımaz
Şafaklar bir türlü atmaz bilirim.

Kalbimi mühürledi dudak izlerin
Can kattı canıma tatlı sözlerin
İçten gülüşün, ceylan gözlerin,
Övmeye kelamım yetmez bilirim.

Avareyim sözüm sevgiyi anlatır
Aşıklara güfte olur sazların inletir
Sözlerinin kıymetin bilene dinletir
Sözünü bir pula satmaz bilirim.

C.T.   20.01.2009

Sen Gül


Sen gül..!
Ey güzeller güzeli gül!

Sen gül..!
Gül ki, alem huşu ile seyretsin güzelliğini!
Gül ki, baharlar kıskansın tazeliğini!
Gül ki, kır çiçekleri övsün sadeliğini!

Sen gül..!
Gül ki, Çöller bir daha kavrulsun sıcaklığından!
Gül ki, dumduru sular ders alsın berraklığından!
Gül ki , Kem gözler açılmasın sevginin çokluğundan!

Sen gül..!
Gül ki, hasetten buz dağları çatlasın ortasından!
Gül ki, ardından bülbüller şakısın aşkından!
Gül ki, gül yüzünde güller açsın durmadan!

Sen gül..!
Sen gül işte,  ceylan gözlüm!
Sen hep gül işte..!

Ağlamak bana kalsın...

C.T.  21.01.2009

Sen Gelince

Sen gelince mutluluğum çoğaldı
Sen gelince karanlıklar dağıldı
Yokluğunda gülmek bile hayaldi 
Sen gelince neşe doldu gönlüme.

Sen gelince sevgiyle doldu özüm
Sen gelince kalmadı yürek sızım
Yokluğunda kurşuniydi gökyüzüm
Sen gelince güneş doğdu gönlüme.

Sen gelince kışlarım bahar oldu
Sen gelince mutluluk akar oldu
Yokluğunda samyeli yakar oldu
Sen gelince meltem esti gönlüme.

Sen gelince yandım sensiz günlere
Sen gelince kendime geldim bende
Yokluğunda seni aradım her yerde
Sen gelince hayat geldi gönlüme

Sen gelince günüm aydınlık oldu
Sen gelince rüyam rengarenk oldu
Yokluğunda avare gönlüm soldu
Sen gelince güller açtı gönlümde.

C.T. 19.01.2009

UTANSIN

Şu koca alemi yorulmadan gezipte
Dost önünde  titreyen dizler utansın
Sakladım sanarak derdin yazıpda
Göz  önünde kalmış gizler utansın.

Bülbülün sevdiceği gülü, goncası
Kanatır gönlünü aşkın kancası
Sessizce yakarken hasret sancısı,
Yüreğin dağlayan közler utansın.

Daha gonca iken gülün dermişler
Mutluluk umudunu korkulara sarmışlar
Gururun incitmiş, kanadın kırmışlar
Ateşi donduran buzlar utansın.

Zaten çekerken vatan hasreti,
Yavrudan ayırmışlar yetmemiş gibi
Kuzusuz kalmuş ceylan misali
Meletip yandıran yazlar utansın.

Bir umut uğruna tüketmiş yılları
Yıllarca gözlemiş bomboş yolları
Birkez tatlı söz söylemez dilleri
Dilleri kamçı kılan sözler utansın.

Avareyim, bana düştü derdi gülün
Garip gülün derdi nesine gerek elin
Artık ağlamasın, gülsün o nazlı gelin
Kurumuş yaştan kalan izler utansın

C. T. 16.01.2009

VARAMAZ OLDUM

Ayrı kaldım otağından bağından,

Yarin bahçesine giremez oldum.

Farksız olmuş el alemin dağından,

Bel vurup toprağın yaramaz oldum.

Düştü gene sineme ayrılığın acısı,

Acısız yazılır mı hasretinin hecesi,

Yanıp kül olurken benim gibi nicesi,

Kendi dumanımı göremez oldum.

Anlatsam bin defa meramımı anlamaz,

Dertgah olmuş aleme bir tek beni dinlemez,

Yaralarım sızlarken bu can nasıl inlemez,

Derdime dermanı soramaz oldum.

Kalkıp varsam Kaf Dağının ardına,

Uçup gelsem gariplerin yuduna,

Deseler de düşmüş kendi derdine,

Artık bu yerlerde duramaz oldum.

Avareyim asla sakınmam sözüm,

Gönlümden geçeni çalacak sazım,

Yar ile muhabbete dönünce yüzüm,

El günün yanına varamaz oldum.

C.T. 31.12.2008

    
DURDURAMAZ

Bülbül güle ezelinden yanmışsa
Ne yaz, ne güz onu durdurur.
Sevgisini seherlere yazmışsa
Ne sel , ne yel onu durdurur.

Susuz kalsa mecnun gibi çöllerde,
Bir damlacık su vermese hiç kimse,
Bu sevdaya ölümüne girmişse,
Ne kum, ne çöl onu durdurur.

Sözü yoktur ferhat gibi sevene,
Kayaları gece gündüz dövene,
Olsada aşkından deli divane,
Ne dağ, ne taş onu durdurur.

Konmaz dala kendi gülün bulmadan,
Bülbül gülü bulsun artık solmadan,
Çıkmasa da yusuf gibi zındandan,
Ne ağ, ne tel onu durdurur.

Birer birer umutları solsada,
Gül dalından ayrılır mı donsa da,
Kerem gibi kül olsa da yansa da,
Ne har, ne kor onu durdurur.

Sevdasından seyyah olur dolaşır,
Dolaşırda maşuka mı kavuşur,
Yunus gibi erenlere karışır,
Ne göl, ne yol onu durdurur.

Avareyim haberim var derdinden,
Bende yandım bülbüllerin ardından
Dünya binse, inmese de sırtından,
Ne el ne gün onu durdurur.

C.T. 30.12.2008    

                              





                  SEVDALI

                  Dönüp dili yar diyemez utanır,
                  Dilin vurur damağına  sevdalı.
                  Hasret çeker yanıma gel diyemez,
                  İçe vurur yangınını sevdalı.

                            Bir bakışa binbir duygu gizlemiş,
                            Bu bakışlar yürek yakmış, közlemiş,
                            Ah çektikçe yanık bağrı sızlamış,
                            Söze vurmuş figanını sevdalı.

                  Nazlı gelin güller gibi kokarken,
                  Gül yüzüne muhabbetle bakarken,
                  Muhabbeti sinesini yakarken,
                  Çöle vurmuş, mecnun olmuş sevdalı.

                              Verseler dünyayı girmez gözüne,
                              İçinin yangını vurmuş yüzüne,
                              Derdini açmış sırdaş sazına,
                              Tele vurmuş mızrabını sevdalı.

                  Avareyim, benden değil sevmeyen,
                  Adam gibi sevmesini bilmeyen,
                  Yarından ayrılan, yüzü gülmeyen,
                  Başın vurmuş dağa taşa sevdalı.

                                                       C.T 26.12.2008